Τετάρτη 4 Μαρτίου 2009

Σκέψη και Λόγος

Τα λόγια. Πάντα ευκολότερα απ΄ότι τα γραπτά. Ευκολότερα και από τις ίδιες μας τις σκέψεις. Δεν είναι ότι μας φοβίζει το μόνιμο του γραπτού. Ούτε γιατί απαιτούν λιγότερες θερμίδες απ'ότι μια αντίστοιχη ολοκληρωμένη σκέψη. Τα λόγια είναι η ασπίδα του ανθρώπου και ταυτόχρονα το όπλο του. Το πιο αυθόρμητο. Το πιο αυθεντικό. Το πιο ειλικρινές. Είναι η πιο άμεση και ζωντανή έκφραση της ίδιας της σκέψης. Ο πιο σύντομος δρόμος επικοινωνίας. Ένας διάλογος, για παράδειγμα, είναι η πιο θαυμαστή γέφυρα μεταξύ δύο ή περισσοτέρων εκγεφάλων. Χωρίς περιττό μελάνι, χαρτί, καλώδια και pixels. Μόνο με απλές και ζωντανές δονήσεις. Με χροιά και ένταση.Τί θα γινόταν όμως αν ο άνθρωπος σκεφτόταν μιλώντας; Αν γινόταν η παραμικρή σκέψη αυτόματα, μια φράση; Διαρκής εξωτερίκευση. Μήπως, τότε θα παραμέναμε στην ουσία και μόνο, υπό την έννοια ότι, λόγο της καθυστέρησης του ήχου, και αφού λόγος και σκέψη θα παράγοταν ταυτόχρονα, οι σκέψεις θα ήταν ελέγξιμες, πεπερασμένες και σαφείς. Ίσως να υπερίσχυε η λογική αντί του υποσυνειδήτου, ή και στην περίπτωση που εκφραζόντουσαν λόγια "του υποσυνειδήτου", αυτά θα ήταν πιο ξεκάθαρα και προσδιοριζόμενα. Γενικότερα, τα πάντα θα ήταν διάφανα, απλούστερα, μένοντας στο νόημα, την ουσία, το ζουμί.Ποιά θα ήταν όμως τα αποτελέσματα μιας τέτοιας σύζευξης λόγου και σκέψης; Κυρίως περισσότερη αυτογνωσία, αυτοπραγμάτωση και αυτοπροσδιορισμός. Ζωές αληθηνές, χωρίς υποκριτές, μυστικά, δολοπλοκίες, ίντριγκες,προσποιήσεις, κρυφές σκέψεις, δισταγμούς, ντροπές, αποθυμένα. Οποιαδήποτε σκέψη, οποιαδήποτε έμπνευση, οποιαδήποτε καινοτομία και οποιαδήποτε σύλληψη θα διαδιδόταν ακαριαία και μαζικά. Τα αισθήματα, κάθε είδους συναίσθημα, θα εκφραζόταν. Χωρίς αναστολές και φόβο. Η εκτόνωση από το βάρος των ενδόμυχων σκέψεων θα ήταν μια καθημερινή ανακούφιση. Η συναναστροφή θα ήταν μια μόνιμη ψυχανάλυση.Οι σχέσεις δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ειληκρινείς, πιο ευθείς, η επικοινωνία πιο άμεση, η ζωή πιο απλή, αλλά πιο ουσιώδης.Συχνά φανταζόμαστε τον κόσμο πως ήταν τότε που άνθρωποι κυκλοφορούσαν γυμνοί, χωρίς να έχουν ανάγκη κανενός είδους ενδυμασία για να δείξουν και να αποδείξουν τον υποτιθέμενο πολιτισμό τους. Το "λαμπρότερο" από τα τέκνα τους. Δεν είχαν λόγο να σκεπάσουν το σώμα τους για να καλύψουν υποσυνείδητα τη γύμνια της ψυχής τους. Γιατί ίσως τότε η μόνη γύμνια που τους χαρακτίριζε ήταν η αυτή, του σώματος. Ας πάμε όμως ένα βήμα παραπέρα και ας φανταστούμε αυτή τη γύμνια, αυτή την ελευθερία όχι στην ύλη, όπως το σώμα, αλλά στη σκέψη. Πλήρης απογύμνωση. Ο άνθρωπος που δεν σκέφτεται θα είναι στιγματισμένος με τον τίτλο του μουγκού. Αντίθετα τα ορθά μυαλά θα ξεχώριζαν από τη βίαιη και τρανταχτή φωνή τους. Η χροιά της θα βούιζε στα αυτιά του πλήθους, γιατί μια θαυμαστή σκέψη δεν θα μπορούσε παρά να ακουστεί από μία εξίσου αιχμηρή, διεγερτική και τολμηρή φωνή, με μια ένταση που θα προσέλκυε ακόμα και όσους είχαν συνηθίσει να ακούν θλιβερές και υποτονικές φωνές. Στη μουσική ακόμα, ποιός ακούει σήμερα παράφωνους; Ελάχιστοι είναι η απάντηση. Ποιος όμως ακούει κενούς, χωρίς ήθος και αξίες τραγουδιστές. Ποιός ακούει τραγούδια χωρίς νόημα και αξία, χωρίς στίχο, αλλά παραμιλητό; Η πλειοψηφία είναι η απάντηση. Αν όμως τα όμορφα λόγια προσδιορίζονταν και ταυτίζονταν από αγγελικές φωνές; Αν τα λόγια εξέγερσης και θυμού ακούγονταν μόνο από βαθιές και ανατριχιαστικές φωνές; Τότε ναι, ίσως στην παραπάνω στιχομυθία αντιστρέφονταν οι απαντήσεις.Στον κόσμο που τα λόγια ταυτίζονται με τις σκέψεις επικρατεί η απέραντη αλήθεια. Η απόλυτη διαφάνεια. Διαφάνεια για να μπορούν να δούν όλοι την αλήθεια. Διαφάνεια για να μπορούν να δούν όλοι αυτό που κρύβεται στον κόσμο τον δικό μας. Η ουσια.

Παρασκευή 30 Ιανουαρίου 2009

Why do we dream?

Did you know that by age 60 you will sleep 175,200 hours, dream 87,000 hours with 197,100 dreams? There are a significant number of people who remember their dreams but a very small percentage who are aware of what their dreams mean. There are several questions that people tend to ask about dreams. For instance, why do we dream and where do dreams come from? Your dreams tell you about your present state of awareness, this is why we dream. Dreams come from an inner place we call the subconscious mind and are presented to you in images which, when interpreted in the Universal Language of Mind, become personally relevant to you and your life. The meaning of these nighttime messages can literally change your life. When studying dreams and learning to interpret them, you need to know the two universal principles which apply to everyone, everywhere, at all times. The first of these principles is that every dream is about the dreamer. The second principle is that every person, place and thing in the dream is the dreamer. We as human beings are very multi-faceted. A great majority of us are only aware of a small part of who we are. You can learn to expand your awareness of yourself by learning to interpret your dreams. People in your dreams represent aspects of yourself. An aspect can be defined as a certain way in which you think and express. When you are dreaming of someone of the same sex [for example a woman is dreaming of another woman] this person symbolizes an aspect of your conscious mind. These are the ways in which you express yourself while awake. A person of the opposite sex symbolizes an aspect of your inner Self. The way to identify these aspects is to imagine yourself describing them to someone else. Here is an example: You are dreaming about a co-worker of the same sex. In your daily life you perceive this acquaintance as being compassionate, generous, and strong. These are the qualities of self (your Self) which are being addressed in the dream. You might not use these qualities to describe yourself, yet they are being brought out in your dream because your subconscious mind wants you to see that they are a part of your character. This is one way dreams expand our awareness -- we learn that we possess qualities we may not have known we had. A question often asked is, “Why do we dream?” Some theories state that dreams are a way in which we release stress. If this were true, then more people (especially those who are stressed-out) would remember their dreams. Remember that dreams come from the inner you, more specifically they are communications from your subconscious mind. All day long we are busy moving through our waking lives, taking in sensations from all around ourselves. During our nighttime slumber our conscious mind is stilled, providing us with the opportunity to receive communication from our subconscious mind. You might ask, “Why is it so important that we receive information from our subconscious mind?” Our subconscious mind holds all of our understandings which we have gained either through this lifetime or other lifetimes. It has messages to share with the outer self that are rich with knowledge and wisdom. Our inner mind is our best friend, revealing to us the truth of our present state of thinking and expression. Others have asked, “Do we dream every night, because I rarely remember my dreams?” Yes, we do dream every night. Actually we dream several times in one night, as you might have figured out from the statistics given at the beginning of this column. We dream in ninety minute cycles. Most people do not know how to release their attention from their day’s activities when they go to sleep. They find themselves restless, tossing and turning throughout the night. If continued this restlessness forces the person to remain in a shallow level of sleep. Dreams occur in the deeper stages of sleep which means that one needs to learn how to relax and remove attention from the worries and concerns of the day in order to receive from the subconscious mind. If you are one of those individuals who suffers from insomnia, or if you wake up feeling more tired than you did before you went to bed, there is a solution. Practice each day in every moment releasing your attention from your past situations and people in your life. Practice saying to yourself, “I am here right now and will give my full attention to what I am doing.” It will also help to practice relaxation exercises such as deep breathing exercises. To do this you take in a deep breath, filling your lungs full with air, hold the breath for a count of six, then release the breath slowly through your mouth. Attempt to remain breathless for a count of six. Repeat these steps for ten minutes each night before going to bed. When you wake up in the morning record your dreams. If you don’t remember a dream, record the first thoughts you had as you were waking up. This will stimulate you to capture those precious messages from your best friend, your soul. Sweet Dreams.• ____________________________________________________________________

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009

Είναι ανατριχιαστικό, τρομακτικό να νοιάζεσαι ...

Νομίζω πως θα πάω σπίτι και θα το ξεπεράσω Πρωτού με πνίξει

Επιτέλους διαλύθηκε η τεράστια μάζα του

Έγινε κομμάτια μαζί με την στάχτη μου

Σήκωσε το στρώμα απ'το πάτωμα

Περπάτα έξω από τον δρόμο

Ελίσσου μέσα στο κρύο

Χαλάζι στο σκούρο δέρμα σου
Κρύβοντας το γεγονός οτι είσαι νεκρός ξανά

Ψάχνεις λίγη σκιά ανάμεσα στα καλώδια

Όμως ψηλά μακρυά μας βρίσκονται τα παγωμένα ύψη που περιέχουν όλες τις αιτίες

Είναι ένας γλυκύτατος συνδιασμός λέξεων και κόλπων

Ας στοιχηματίσουμε το πότε ξέρουμε ότι πεθαίνουμε

Ονειρεύτηκα τα βράχια που θα πατούσαμε

Και το χάος των δρόμων που βρισκόμαστε τώρα

Κράτα το ποτήρι σου ψηλά κράτησε το

Ποτέ μην προδώσεις τον τρόπο που πάντα ήξερες να το κρατάς

Μια μέρα θα αναρωτιέμαι
Μεγάλωσα ήδη και αναρωτιέμαι
Ποτέ δεν πάγωσα όταν ήμουν γυμνή στο χιόνι
Είναι πέρα από την μακρυνή μου ανησυχία του να είμαι καταδεκτική
Όλα αυτα τα πουλιά που ουρλίαζουν δεν θα πάψουν
Δεν χτίζουν τίποτα από μόνα τους τα τούβλα

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

Το αγόρι και η λίμνη...

'Ηταν κάποτε ένα μικρο αγόρι, που ομορφότερό του δεν είχε γεννηθεί. Για την ακρίβεια ήταν τόσο όμορφο που κανείς δεν άντεχε να κοιτάει για πολύ ώρα τα μάτια του. Το μικρό αγόρι, αρχικά δεν είχε συναίσθηση της μαγευτικής ομορφιάς του, όσπου μια μερα αντίκρισε το είδωλό του στα νερά μιας λίμνης. Τα μάτια του έσταξαν δάκρυα συγκίνησης, το σώμα του αναρίγισε ηδονικά, και η λαλιά του ξεφώνησε κραυγή θαυμασμού. Κάθε μέρα, έτρεχε στην ίδια λίμνη πάντα και παρατηρούσε ευλαβικά το κοντυλογραμμένο προσωπό του. Ήρθε όμως μια στιγμή που, τόσο είχε γοητευτεί από τον ίδιο του τον εαυτό, χαμένος σε μια πρωτόγνωρη έκσταση θαυμασμού, ώστε πλησίασε τόσο στο είδωλό του και παρασυρμένος έπεσε μέσα στην λίμνη και πνίγηκε.
Όταν πέθανε το μικρό αγόρι ολόκληρη η πλάση θρήνισε την απώλεια της θεσπέσιας μορφής του. Οι ίδιες οι νεράιδες του δάσους βγήκαν απ' την κρυψώνα τους και έτρεξαν ευθύς αμεσως να συλυπηθούν την λιμνούλα, που τόσο καιρό είχε την μοναδική ευκαιρία να μακαρίζει την ομορφιά αυτού του πλάσματος από τόσο κοντά. Καθώς την πλησίασαν όμως διαπίστωσαν ότι είχε μετατραπεί από λίμνη γλυκού νερού σε αμφορέα αλμυρών δακρύων. Οι νεράιδες ρώτησαν:
-'Γιατί κλαις?'
-'Κλαίω για το μικρό αγόρι' απάντησε η λίμνη μες τα αναφιλιτά.
-'Α, εχεις κάθε λόγο να κλαις περισσότερο απ'όλους γι'αυτόν τον μικρό. Όσο και αν θέλαμε, καμιά δεν άντεχε να τον κοιτάει για πολύ στα μάτια. Τόσο που θαμπωνόμασταν.Ενώ εσύ ήσουν η μόνη που άντεχε να τον κοιτά και να θαυμάζει την ομορφιά του από τόσο κοντά και τόσο συχνά!'
-'Μα, ήταν όμορφο το μικρό αγόρι?', ρώτησε μες στην απορία η λίμνη.
Έκπληκτες οι νεράιδες:
-'Μα ποιός να το ξέρει αυτό καλύτερα από σένα. Στις όχθες σου έσκυβε κάθε μέρα!'.
Η λίμνη έμεινε για λίγο σιωπηλή και μετά είπε:
-'Κλαίω και θρηνώ για το μικρό αγόρι, αλλά δεν είχα καταλάβει οτι ήταν όμορφος. Κλαίω και θρηνώ γιαυτόν, γιατί κάθε φορά που έσκυβε στις όχθες μου, εγώ μπορούσα να βλέπω στα βάθη των ματιών του την αντανάκλαση της ίδιας μου της ομορφιάς.'